| |
A:
Elkarrizketatzailea B: Elkarrizketatua
A:
Nondik zatoz?
B: De San Sebastián
A: Zenbat urtekin hasi zinen lan egiten?
B: Diez y seis años.
A: Zertan lan egiten zenuen?
B: En una oficina de administrativo.
A: Nola zen bizitza len?
B: Bueno, pues se vivía...bien, pero se carecía de
muchas cosas. No
había lo que hay hoy en día en las casas. Si había
trabajo pero no había dinero. En fin, se carecía de
muchas cosas, pero se vivía bien.
A: Ze jostailu zeuden len?
B: Había canicas, había tabas, el yoyo, muñecas
de... barro y de trapo, y bicicletas.
A: Lenengo arropak oraingo berdinak dira?
B: Pues...era similar. Había una ropa muy bonita. Yo recuerdo
que con diez y seis años llevábamos unas faldas almidonadas
con puntillas, unas faldas de vuelo... Unas ropas muy bonitas para
mi, tan bonitas como las de ahora.
A: Lenengo ezkontzak berdinak dira?
B: Um bueno... mi madre tendría ahora noventa y siete años
y cuando se casó se casó de negro y sin invitaos.
Yo como os he dicho tengo sesenta y cuatro años y cuando
me casé pues me casé de blanco, con invitaos.. Una
boda, pues tan buena como las de ahora o mejor.
A: Errege magoak ospatzen zenituzten?
B: Si, celebrábamos los reyes magos.
A: Ze opari ekartzen zizkizuten?
B: Galletas...surtidas, eh... turrón... Traían también
pues alguna muñeca de... barro y como éramos cinco
hermanos, pues siempre caía alguna bicicleta.
A: Zer uste duzu aldatu dela?
B: Pues ha cambiao todo muchísimo, porque de... sesenta años
para aquí, pues hace cuarenta por lo menos es cuanto ha habido
un giro de ciento ochenta grados, que.... De no haber cuartos de
baño, las casas están llenas de cuarto de baños,
llenas de tecnología televisiones, teléfonos... En
fin, que ha cambiao la vida muchísimo y yo creo que a mejor.
A: Bueno ba ia bukatu dugu.
|
|
|
Trolak
Behin
bazen familia bat, amak Pepita izena zuen eta aitak Pepito. Ume
handiena Jon zen eta txikiena Mireia. Mireia oso bihurria zen.
- Gosaltzera
umeak!- esan zuen amak.
Denak
korrika joan ziren garai hartan gose asko pasatzen zelako. Mireiak
esaten du:
- Zergatik
ez goaz basora?
- Ez digute uzten eta gainera trol familia bat bizi da!
- Beldurti, beldurti!
- Ados, joanen gara. Ama bagoaz herrira Patxi ikustera.
- Agur umeak.
Orduan
Jon eta Mireia basora joan ziren aldapak igo eta jaitsi. Hiru kilometro
ibiltzean esaten du Jonek:
- Ezin
dut gehio! Nekatuta nago eta ez zait ur gehiago gelditzen!
Bat
batean soinu ederra eta xuabea entzuten dute. Orduan hipnotizatuak
bezala ibairaino joaten dira eta hamar maitagarri ikusten dituzte.
Maitagarri batek esan zien:
- Basoa
salbatu behar duzue!
- Zergatik?- esan zuen Mireiak.
- Troll familia baso guztia hausten ari da.
- Bainan zergatik egiten dute hori?- esan zuen Jonek.
- Loreak eta zuhaitzak ez dituztelako maite. Eta zuek haien aurka
egitera joan behar duzue!
- Poltsa honetan hauts magikoak daude, ongi erabili!- esan zuen
beste maitagarri batek.
Orduan
Jon eta Mireia trollen bila joan ziren. Jonek esan zuen:
- E...
begira Mireia! Troll arrasto bat! Baina hau arrasto txikia da.
Orduan
urratsa segituta troll ume bat ikusi zuten, eta trollak esan zien:
- Joan hemendi, hau nire basoa da.
- Barkatu baina hau denen basoa da- esan zuen Mireiak.
Jon dardarka hasi zen.
- Mi..re..ia
zer... zer... ga... ga... tik ez... ez go...az hemen...dik?- esan
zuen Jonek.
- Ados ados, ez dut nahi borrokatu. Jolastu bakarrik nahi dut- esan
zuen trollak.
- Eraman gaitzazu aita eta amarengana- esan zion Mireiak trollari.
- Noski noski.
Orduan
ibili eta ibili ziren eta Mireiak troll ama ikustean hautsa bota
zion. Orduan zera esan zion:
- Ez
duzue gehiago basoa hautsiko!
- Ez, ez!
|
|